Akademik Polski - Dwutygodnik narodowy (organ centralny Oddziału Akademickiego Obozu Wielkiej Polski oraz Młodzieży Wszechpolskiej) ukazujący się od 1927 roku do 1936 roku w Warszawie. Redaktorami naczelnymi pisma „Akademik Polski” byli kolejno : Jan Mosdorf , Włodzimierz Sylwestrowicz , Wojciech Wasiutyński , a w latach 1933-35 Bolesław Piasecki. Komitet Redakcyjny pisma "Akademik Polski" składał się z pięciu sekcji. Sekcją gospodarczą kierował Marian Reutt, ustrojową Bolesław Piasecki, historyczną Wojciech Kwasieborski, zagadnień ruchu kobiecego Maria Rzędkowska. Piąta sekcja nie podjęła działalności. Poza nimi do „Akademika Polskiego” pisali m.in. Jan Mosdorf i Wojciech Wasiutyński. Wokół „Akademika Polskiego” wykształciło się środowisko późniejszego Ruchu Narodowo Radykalnego „Falanga”. Pismo „Akademik Polski” odwoływało się do tradycji Obozu Wielkiej Polski. Głównym celem składu redakcyjnego było stworzenia własnych koncepcji rozwiązania najważniejszych problemów II RP. Sprzeciwiało się wartością Wielkiej Rewolucji Francuskiej wraz z jej głównym hasłem: „Wolność, równość, braterstwo", proponując wprowadzenie na ich miejsce wartości takich jak "Obowiązek, hierarchia, solidarność narodowa", które miały stać się fundamentem stosunków społecznych w państwie oraz nowego ustroju politycznego. Koncepcje ideowe wypracowane przez redakcję pisma „Akademik Polski” zostały w późniejszym okresie rozwinięte stając się programem ideowym Ruchu Narodowo Radykalnego „Falanga".
opr. Adam Łącki i GS










